Wij hebben zorg voor ieder ander, met name voor hen die het moeilijker hebben dan wijzelf en dat doen wij door volhardend te zijn in onze betrokkenheid.

Free Eus | Column Hans Metzger

16 juni 2017

Eindelijk heeft de zomer zijn intrede gedaan. De binnentuinen van de inrichting staan weer in bloei. Elke leefgroep heeft een luchtplaats, maar niet elke luchtplaats is een tuin. Na werktijd is het fijn om samen met de bewoners van de inrichting en de groepsleiders in de zon te staan en wat te wauwelen over niks bijzonders. We praten over een boom, hoe mooi de boom is maar niemand weet welke soort het is. Het is niet zo belangrijk, zolang de boom maar eetbare vruchten geeft en schaduw biedt tegen de felle zon, dan is het goed. Er groeit een plant tegen het hoge hek aan. Een soort klimop. Een tak is bijna aan de bovenrand gekomen.


Groepsleiders van de inrichting brengen ’s ochtends leerplichtige jongeren naar gedeeltes van het complex waar onderwijs wordt gegeven. Soms blijven de groepsleiders even in mijn muzieklokaal om wat rond te kijken of om te luisteren naar een track die de jongens hebben gemaakt. Ik zie dat de jongens heel trots zijn op hun werk, maar ze proberen dit niet te laten merken. Ze staan er nonchalant bij en doen alsof ze niet opletten. Iemand reageert op een compliment: “Dit goed? Dit is nog niks!” Een groepsleider knipoogt naar me. Ik voel me trots op iedereen.
 

Terwijl de volgende track draait en de groepsleiders aandachtig luisteren naar de tekst die je meeneemt in de wereld van iemand die het niet meer weet, staren enkele jongens door de smalle ramen naar buiten waar een dikke wolk voor de zon is geschoven. We doen de verlichting aan, want werken in een donkere ruimte is vermoeiend. Ik ben weer alleen met m’n leerlingen en zet hen aan het werk.
 

Om half twaalf dreint Eus de oren van m’n hoofd dat hij moet plassen. Ik zeg hem dat hij twintig minuten mag wachten. Hij mag op de leefgroep plassen, want er wordt onderhoud gedaan aan de riolering. Tussen de middag kan er weer gebruik worden gemaakt van de toiletten. Ik vraag Eus geduld te hebben, maar hij wil er niets van weten. Of hij soms in een Djembé moet piesen. Ik denk na en zeg dan: “Eus, weet je wel dat als je nu je zeik ophoudt, dat het over twintig minuten tien keer zo lekker pissen is?” Eus denkt na en moet lachen. “Ja man, goed idee! Ga ik proberen!”
Klaar.


Tussen de middag breng ik de klas terug naar hun leefgroep en volgt er een rookmoment. Eus krijgt te horen dat hij is vrijgesproken en mag direct de inrichting verlaten. Hij is zo door het dolle heen dat hij vergeet dat hij moest plassen. Het is de eerste keer dat ik getuige ben van zo’n reactie. Zijn voetstapen gaan bijna over het plafond. Ik vind het grandioos hoe zijn blijdschap gedragen wordt door zijn groepsgenoten en voel een beetje ontroering. Het doet me denken aan de video die ik laatst zag, hoe jonge zeehondjes worden vrijgelaten nadat ze aangesterkt zijn op de zeehondencrèche van Stellendam.


Ik praat buiten nog wat na met een groepsleider, de zon is terug. We praten over onderwijs en bejegeningsmethodiek. Ik leer groepsleiders beter kennen tijdens deze momenten en vind het interessant om te luisteren naar hun verhalen en ideeën. Ik werk voor een stichting die onderwijs biedt aan een gesloten inrichting en onderwijzers hebben soms andere ideeën over pedagogiek dan groepsleiders. Het is leerzaam om deze naast elkaar te leggen. Er zijn meer overeenkomsten dan verschillen, blijkt vaak.


De jongens staan verderop in de schaduw te freestylen: “Free Mo! Free Eus!” Het klinkt goed. Ik zeg tegen de groepsleider dat het leuk zou zijn als er eens een jeugdige vrij zou komen die Willy heet. Hij hoort ‘m niet. Hij roept de jongens bij elkaar, want ze moeten naar hun kamer.

Even later sta ik alleen in de binnentuin. Er is geen wolk meer te zien. Op naar de grote vakantie. Zoveel mogelijk zon pakken denk ik. Free Hans.

 

 

Hans Metzger
 

Deze column is eerder gepubliceerd op de website van de Popunie:

http://popunie.nl/free-eus/

 


De link naar de huidige pagina is naar je klembord gekopieerd


Nieuwsarchief

Aloysius Noord en Gesloten Onderwijs

Sectorkantoor Noord                 Sectorkantoor Gesloten

Havinghastraat 17                       Kerkstraat 53
1817 DA  Alkmaar                         7135 JJ  Harreveld
072 511 26 32                                 0544 39 43 20

sb.nh@aloysiusstichting.nl